Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Jędrzejowie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 września 2025 r.

Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Katarzyna Wysoczyńska
Protokolant:	-------------------------------------

po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 r. w Jędrzejowie na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) w L.

przeciwko (...) Spółka Akcyjna w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) Spółka Akcyjna w W. na rzecz powoda (...) w L. kwotę 739,10 zł (siedemset trzydzieści dziewięć złotych 10/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 lipca 2024 roku do dnia zapłaty

II.  oddala powództwo w pozostałej części

III.  zasądza na rzecz strony pozwanej (...) Spółka Akcyjna w W. od strony powodowej (...) w L. kwotę 1810,58 zł (jeden tysiąc osiemset dziesięć złotych 58/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu

IV.  nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Jędrzejowie tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych od:

1)  (...) w L. kwotę 548,45 zł (pięćset czterdzieści osiem złotych 45/100)

2)  (...) Spółka Akcyjna w W. kwotę 26,53 zł (dwadzieścia sześć złotych 53/100)

Sygn. akt I C 258/24

UZASADNIENIE

WYROKU z dnia 17 września 2025 roku

W dniu 14 sierpnia 2024 roku do tut. Sądu wpłynął pozew (...) przeciwko (...) S.A. o zapłatę kwoty 5355,63 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 lutego 2022 roku do dnia zapłaty od kwoty 4815,63 zł roku i od kwoty 540 zł od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że kwota 4815,63 zł stanowi uzupełniające odszkodowanie w związku z kolizją z dnia 1 lutego 2022 roku samochodu F. nr rej. (...) należącego do M. K., a kwota 540 zł koszt prywatnej ekspertyzy. Strona powodowa nadto wskazała, że wierzytelność nabyła w drodze umowy cesji wierzytelności, a strona pozwana wypłaciła częściowe odszkodowanie w kwocie 5921,90 zł.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 21 sierpnia 2024 roku tut. Sąd uwzględnił powództwo (k. 41).

W dniu 16 września 2024 roku do tut. Sądu wpłynął sprzeciw (...) S.A. od nakazu zapłaty, w którym strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Strona pozwana w uzasadnieniu swego stanowiska przyznała, że odpowiada co do zasady za szkodę związaną z uszkodzeniem pojazdu M. K. i tym samym była zobowiązana do zapłaty należnego odszkodowania, wskazała jednak, że cała kwota odszkodowania w wysokości 5921,90 zł została wypłacona i brak jest podstaw do wypłaty dodatkowej kwoty (k. 46 - 50).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 1 lutego 2022 roku samochód marki F. nr rej. (...) należący do M. K. został uszkodzony w wyniku kolizji z samochodem posiadającym ubezpieczenie OC (...) S.A. Sprawcą kolizji był kierujący samochodem posiadającym OC u strony pozwanej.

W wyniku postępowania szkodowego strona pozwana przyznała w dniu 9 lutego 2022 roku odszkodowanie w kwocie 5921,90 zł.

M. K. naprawił jedynie częściowo swój samochód, a kwota uzyskana od strony pozwanej nie wystarczyła na pokrycie kosztów naprawy.

(...) Sp. z o.o. zawarli w dniu 16 lipca 2024 roku umowę przelewu wierzytelności, na mocy której strona powodowa nabyła wierzytelność stanowiącą odszkodowanie związane z uszkodzeniem pojazdu marki F. nr rej. (...) objęte postępowaniem szkodowym (...).

Strona powodowa i (...) Sp. z o.o. zawarli w dniu 18 lipca 2024 roku umowę przelewu wierzytelności, na mocy której strona powodowa nabyła wierzytelność stanowiącą odszkodowanie związane z uszkodzeniem pojazdu marki F. nr rej. (...) objęte postępowaniem szkodowym (...).

(...) Sp. z o.o. dokonała wyliczenia kwoty odszkodowania w związku z uszkodzeniami pojazdu marki F. nr rej. (...) i w dniu 17 lipca 2024 wystawiła dla (...) Sp. z o.o. fakturę VAT (...) na kwotę 540 zł brutto.

Pismem z dnia 20 lipca 2024 roku strona powodowa wezwała stronę pozwaną do wypłaty uzupełniającego odszkodowania w związku z uszkodzeniem pojazdu M. K. w kwocie 4815,63 zł i kwoty 540 zł tytułem kosztów ekspertyzy w terminie 7 dni.

Pismem z dnia 29 lipca 2024 roku strona pozwana odmówiła wypłaty dalszych kwot ponad kwotę 5921,90 zł.

Wartość szkody w pojedzie marki F. nr rej. (...) wyniosła 6661 zł przy uwzględnieniu części oryginalnych i stawki stosowanej na rynku lokalnym.

Dowód: umowy przelewu z załącznikami (k.19 -25 ), pisma (k. 9,17, 18), faktura (k. 16), kosztorys (k. 10- 15, 71-74 ), zdjęcia (k. 106- 140), oświadczenia (k. 27 – 28, 65), opinia biegłego A. G. (k.173 – 193,218 - 220), zeznania świadka M. K. (k. 170 – 170v+ nagranie rozprawy z dnia 11 lutego 2025 roku).

Sąd zważył co następuje:

Powództwo jest zasadne co do kwoty739,10 zł.

W niniejszej sprawie niespornym było to, że sprawca kolizji z samochodem F. nr rej (...) posiadał ubezpieczenie OC w (...) S.A.

Sporna była wartość odszkodowania należnego stronie powodowej.

Strona powodowa przedkładając umowy przelewu wierzytelności w sposób wiarygodny wykazała swą legitymacje procesową.

Zgodnie z przepisem art. 361 kc zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda powstała; naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógł osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Szkodą jest powstała wbrew woli poszkodowanego różnica między obecnym jego stanem majątkowym a stanem jaki zaistniałby gdyby nie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę (OSNCP 1964 rok nr 7-8 poz. 128).

Stratą jest pomniejszenie majątku poszkodowanego, które polega bądź na uszczupleniu pasywów (zniszczenie, utrata lub uszkodzenie określonych składników) albo przybyciu pasywów (np. powstanie nowych zobowiązań).

Zgodnie z przepisem art. 363 kc naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej; jeżeli szkoda ma być naprawiona w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona wg cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba, że szczególne okoliczności wymagają ustalenia odszkodowania przy uwzględnieniu cen z innej chwili.

Wybór sposobu naprawienia szkody spoczywa na osobie poszkodowanego, przy czym należy zaznaczyć, że nie jest wykluczone połączenie dwóch sposobów naprawienia szkody, a mianowicie przywrócenie stanu poprzedniego i zapłata odpowiedniej kwoty pieniężnej, albowiem w przypadku naprawienia szkody chodzi o doprowadzenie do całkowitej jej likwidacji, a czasami restytucja naturalna nie jest możliwa (wyrok z dnia 3 lutego 1971 roku III CRN 450/70 OSNCP 1971 nr 11 poz. 205).

W niniejszej sprawie w ocenie Sądu wartość szkody w pojeździe marki F. (...) wyniosła 6661 zł co ustalono przy uwzględnieniu wiarygodnej opinii biegłego A. G..

Należy w tym miejscu wskazać, że Sąd nie zaakceptował szacunków dokonanych przez obie strony w ramach postępowania przedsądowego, albowiem zostały one sporządzone w sposób nieobiektywny, każda ze stron sporządziła je we własnym interesie, stąd istotna rozbieżność pomiędzy tymi szacunkami. Szacunki dokonane przez strony prywatnie nie stanowiły opinii biegłych w rozumieniu art. 278 kpc, a jedynie prywatne dokumenty w rozumieniu art. 253 kc (wyrok SN z dnia 2 lutego 2011 roku II CSK 323/10 lex 738542). Ich wiarygodność zdaniem Sądu została obalona w sposób jednoznaczny przez wiarygodną opinię biegłego A. G., który zrozumiale przedstawił swe stanowisko w zakresie szacunku całkowitej szkody, a Sąd je zaakceptował w całości.

Dodać należy, że w przypadku oddalenia powództwa i uznania, zgodnie z twierdzeniami strony pozwanej, że kwota wypłaconego niespornego odszkodowania stanowiła całkowite naprawienie szkody, doszłoby do pokrzywdzenia strony powodowej, która wstąpiła skutecznie w prawa właściciela pojazdu marki F. (...), albowiem kwota wypłaconego do tej pory odszkodowania w wysokości 5921,90 zł nie rekompensowała w całości szkody w tym pojeździe. Nadto należy dodać, że strona pozwana nie wykazała w sposób wiarygodny, że całkowita kwota odszkodowania wyniosła jedynie kwotę 5921,90 zł. W szczególności strona pozwana nie przedłożyła konkretnych i wiarygodnych ofert od warsztatów współpracujących ze stroną pozwaną, które mogłyby przywrócić pojazd M. K. do stanu sprzed szkody za wskazaną kwotę.

Należy zważyć, że ubezpieczyciel, w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu, powinien ustalić odszkodowanie w kwocie, która zapewnia przywrócenie w całości pojazdu do stanu sprzed zdarzenia wyrządzającego szkodę (wyrok SN z dnia 20 października 1972 roku II CR 425/72 , OSNCP 1973, nr 6, poz. 111; uchwała SN 7 dnia 12 kwietnia 2012 roku III CZP 80/11, OSNC 2012, nr 10, poz. 112).

Istotne jest i to, że naprawa uszkodzonego pojazdu nie jest warunkiem wypłaty odszkodowania, a znaczenie ma sam fakt powstania szkody, albowiem obowiązek naprawienia poprzez wypłatę stosownej kwoty powstaje z chwilą wyrządzenia samej szkody (uchwała SN z dnia 17 maja 2007 roku III CZP 140/06 OSNC 2006 nr 10).

Bez znaczenia jest i to, czy doszło do naprawy samochodu, albowiem właściciel pojazdu nie ma obowiązku naprawiania uszkodzonego samochodu, nadto naprawa nie jest równoznaczna z przywróceniem jego stanu sprzed szkody, a przecież Sąd ustalając wysokość odszkodowania ma na uwadze to, aby właśnie przywrócić taki stan jaki by istniał gdyby szkody nie było.

Zdaniem Sądu właśnie kwota 6661 zł pozwoliłaby na przywrócenie stanu samochodu F. (...) jak sprzed szkody i stanowiła należne odszkodowanie.

Od kwoty tej odjęto przyznaną już kwotę 5921,90 zł, otrzymując ostatecznie kwotę 739,10 zł, którą zasądzono w pkt I wyroku.

W pozostałym zakresie powództwo oddalono w pkt II wyroku, w tym i w zakresie zwrotu kosztów prywatnej ekspertyzy, albowiem nie stanowiła ona podstawy wydania orzeczenia, a nadto ustalenia biegłego A. G. nie pokrywały się z ustaleniami i wnioskami wskazanymi w tej ekspertyzie.

Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono od dnia 30 lipca 2024 roku przy uwzględnieniu pisma strony pozwanej odmawiającego wypłaty dalszych kwot odszkodowania. We wskazanej dacie strona pozwana była już w zwłoce z zapłatą kwoty uzupełniającego odszkodowania.

O kosztach procesu orzeczono w pkt III na podstawie art. 98 § 1, 1 ¹ kpc w zw. z art. 100 kpc i art. 108 kpc.

Strona powodowa wygrała w 13 % w stosunku do swych żądań, a strona pozwana w 87 % i w ocenie Sądu koszty procesu winny być między stronami rozliczone przy uwzględnieniu tego wyniku procesu.

Strona powodowa poniosła w niniejszej sprawie następujące koszty procesu w łącznej kwocie 2917 zł:

- opłata od pozwu w kwocie 400 zł

- kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa

- wydatek w kwocie 700 zł na poczet opinii biegłego

- kwota 1800 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Zatem z tej kwoty należy się stronie powodowej kwota 379,21 zł.

Strona pozwana poniosła w niniejszej sprawie następujące koszty procesu w łącznej kwocie 2517 zł:

- kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa

- kwota 1800 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustalona na podstawie § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych

- wydatek w kwocie 700 zł.

Zatem z tej kwoty należy się stronie pozwanej kwota 2189,79 zł.

Po zminusoaniu obu kwot otrzymano kwotę 1810,58 zł, którą zasądzono w pkt III.

W pkt IV orzeczono na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Koszty sądowe w niniejszej sprawie wyniosły 1604,10 zł, a związane były z wynagrodzeniem biegłego, które nie zostały w całości pokryte z uiszczonych zaliczek (zostały uiszczone do kwoty 1400 zł, a brak było 204,10).

W ocenie Sądu strony winny ponieść wskazaną kwotę 204,10 zł przy uwzględnieniu wyniku procesu.

Nadto strona powodowa została obciążona kwotą 370,88 zł związaną z uzupełniającym wynagrodzeniem biegłego po zastrzeżeniach zgłoszonych jedynie przez stronę powodowa. Zastrzeżenia te nie zostały uwzględnione, a zatem wskazana kwota winna obciążać jedynie powoda.