Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Jędrzejowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 30/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

T. D. (1)

w okresie od 7 grudnia 2022 roku do 31 stycznia 2023 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. działając w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności popełnił 6 przestępstw ,zanim zapadł pierwszy wyrok chociażby nieprawomocny ,co do któregokolwiek z tych przestępstw ,polegających na przywłaszczeniu powierzonego mu mienia , w postaci stali zbrojeniowej o łącznej wadze 10 443 kg, powodując straty w łącznej wysokości 42712,23 złotych brutto na szkodę (...) S.A a mianowicie :

-w dniu 7 grudnia 2022 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z. , a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 1840 kg na szkodę (...) S.A ;

-w dniu 28 grudnia 2022 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z. , a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 2020 kg na szkodę (...) S.A ;

-w dniu 19 stycznia 2023 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z. , a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 2355 kg na szkodę (...) S.A;

-w dniu 23 stycznia 2023 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 2536 kg na szkodę (...) S.A

-w dniu 30 stycznia 2023 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z. , a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 895 kg na szkodę (...) S.A

-w dniu 31 stycznia 2023 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 781 kg na szkodę (...) S.A to jest popełnienia ciągu przestępstw z art. 284 § 2 kk w zw. z art.91 § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Spółka (...) S.A. z siedzibą w S. zajmuje się dystrybucją stali.

W tym zakresie spóła współpracowała z podmiotami, które świadczą dla nich usługi w zakresie przerobu stali. W tym celu kierowali transport stali bezpośrednio z huty do zakładu spółki (...), mieszczącego się w W.. Magazyn ten jest monitorowany. Sprzedaż stali następowała bezpośrednio z Huty (...) w paczkach zawierających stal zbrojeniową. Jednym z ich kontrahentów była spółka (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., której dostarczali w paczkach towar w postaci stali.

Spółka (...) wykonywała usługi transportowe w zakresie przewozu stali. Jednakże, jako, że spółka (...) nie była w posiadaniu swoich pojazdów do transportu stali, korzystali w tym zakresie z usług firm zewnętrznych. Jedną z firm, z którą współpracowali była firma P.H.U. (...), w której pozostawał zatrudniony T. D. (1). Oskarżony zajmował się przewozem stali, dokonując jej odbioru w hucie w Z. i zawożąc ją do W.. Przewoził paczki ze stalą, na których to widniało oznaczenie z jej wagą. Samochód przez niego kierowany był wyposażony w nadajnik GPS.

T. D. (1) w okresie od 7 grudnia 2022 roku dokonując przewozu stali na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. przywłaszczał powierzone mu mienie, w postaci stali zbrojeniowej.

I tak, oskarżony w dniu 7 grudnia 2022 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 1840 kg na szkodę (...) S.A. Następnie, w dniu 28 grudnia 2022 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 2020 kg na szkodę (...) S.A.

W dniu 17 stycznia 2023 roku spółka (...) została poinformowana przez jej klienta (...) sp. z o.o. o brakach stali - waga dostarczonej stali była mniejsza, niż waga stali, która zgodnie z dokumentacją miała być dostarczana. Wówczas spółka (...) rozpoczęła procedurę reklamacyjną. Otrzymała wówczas z huty w Z. dokumentację o dwukrotnym ważeniu przekazywanego kierowcy towaru w postaci stali zbrojeniowej. Przedstawiciele spółki postanowili także o ważeniu komisyjnym dostaw stali przez kierowców do magazynu w W.. Kierowcy nie byli uprzednio o tym informowani. Waga, którą dokonywano ważenia przywożonej stali posiadała ważne świadectwo legalizacji. Ponadto, dokonano przeważenia stali już dostarczonej, które zostały już przyjęte na magazyn. Wówczas magazynier dokonywał odręcznych adnotacji na dokumencie przyjęcia.

W tym czasie, oskarżony w dniu 19 stycznia 2023 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 2355 kg na szkodę (...) S.A. Kolejno, w dniu 23 stycznia 2023 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 2536 kg na szkodę (...) S.A. Następnie, w dniu 30 stycznia 2023 roku na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 895 kg na szkodę (...) S.A.

Kontrola prowadzona w tym okresie przez przedstawicieli spółki (...) S.A. wykazała wówczas, że tylko w przypadku jednego kierowcy – T. D. (1) w paczkach stwierdzano niedowagę stali przez niego przewożonej. Tylko jeden transport, który obejmował stal w całym kawałku, nie zaś był podzielony na druty został przez niego dostarczony w takiej wadze, jaka została mu przekazana do transportu. W przypadku kontroli innych kierowców transportujących stal nie stwierdzono nieprawidłowości.

Wobec tego, przedstawiciele spółki postanowili na dzień 31 stycznia 2023 roku, kiedy oskarżony miał dokonywać kolejnego transportu stali wyznaczyć pracownika, który tego dnia uda się za T. D. (1) całą trasą. W powyższym dniu D. S. pojechał za oskarżonym od wyjazdu z transportem stali z huty w Z., do magazynu (...) w W.. (...) odbierana przez T. D. (1) została zważona przez pracowników huty w Z.. Następnie, oskarżony udał się w trasę do magazynu w W.. Po drodze T. D. (1) zjechał z trasy i zatrzymał się w miejscowości (...). Wjechał wówczas kierowanym przez siebie samochodem ciężarowym na tą posesję, spędzając tam kilkanaście minut (około 30). Po dojechaniu przez oskarżonego na miejsce docelowe, czekali na niego pracownicy spółki (...), którzy dokonali komisyjnego ważenia przywiezionej przez T. D. (1) stali. Tego dnia, oskarżony na trasie przejazdu pomiędzy Z., a W. przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o wadze 781 kg na szkodę (...) S.A. T. D. (1) nie żądał ponownego ważenia. Na miejsce zostali wezwani wówczas funkcjonariusze policji.

Łącznie, T. D. (1) w okresie od dnia 7 grudnia 2022 roku do dnia 31 stycznia 2023 roku sześciokrotnie przywłaszczył powierzone mu mienie w postaci stali zbrojeniowej o łącznej wadze 10 443 kg, powodując straty w łącznej wysokości 42712,23 złotych brutto na szkodę (...) S.A.

Wyjaśnienia oskarżonego

k. 122-123

Zeznania A. W.

k. 54-55, 80-81, 117-118, 204v-206v

Zeznania A. D. (1)

k. 253v

Zeznania P. S.

k. 253v-254v

Zeznania K. R.

k.254v-255

Zeznania A. D.

k. 255-255v, 308-308v

Zeznania V. S.

k. 255v

Zeznania D. S.

k. 167-168, 256-256v

Zeznania M. P.

k. 307v

Zeznania A. Z.

k. 307v

Załączniki do zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa

k. 4-51

Wydruk z systemu WEDEye dot. trasy przejazdu pojazdu oskarżonego

k. 73

Przeszukanie pomieszczeń pod adresem (...) wraz z spisem i opisem rzeczy

k.96-98

Protokół oględzin rzeczy – ujawnienia drutu na posesji (...) wraz z dokumentacją fotograficzną

k. 99-100F

Dowody dostawy

k. 273-276

Pismo z (...) S.A. z dnia 10.04.2024r.

k. 221-222

Pismo przesłane przez R. K. (1) ((...))

k. 224

Informacja z (...)

k.226-244

Kserokopia notatników służbowych funkcjonariuszy policji

k. 286-291

1.1.2.

Nie był uprzednio karany. Z zawodu jest mechanikiem, pozostaje zatrudniony z dochodem 3500 zł miesięcznie. Na jego utrzymaniu pozostaje córka. Nie leczył się psychiatrycznie, odwykowo ani neurologicznie.

Informacja z KRK

k. 172

Dane osobopoznawcze

k. 180, 204

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.OCena DOWOdów

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.

Wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego były wiarygodne w zakresie okoliczności niespornych, tj. tego, że pozostawał zatrudniony w firmie P.H.U. (...), w której to zajmował się przewozem stali, dokonując jej odbioru w hucie w Z. i zawożąc ją do W.. Ponadto, jako niekwestionowana jawi się ta część wyjaśnień oskarżonego, że transportując stal, zatrzymywał się na trasie między Z. a W. pod adresem (...). W powyższym zakresie wyjaśnienia oskarżonego są spójne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

1.1.1.

Zeznania A. W.

Świadek w toku całego postępowania złożył obszerne, a przy tym logiczne i rzeczowe zeznania. Brak jest podstaw do podważenia wiarygodności i mocy dowodowej tych depozycji. Świadek jest osobą obcą dla oskarżonego, nie miał zatem powodów w obciążaniu go swoimi zeznaniami. Co ważkie, z zeznań świadka wprost wynikało, że po zgłoszeniu przez jednego z klientów braków w dostarczonej ilości stali, w trakcie procedury reklamacyjnej zwrócili się do huty z której stal była odbierana. Wówczas otrzymali dokumenty, z których wynikało, że stal była na terenie huty ważona dwukrotnie – przy załadunku i przy wyjeździe z huty. Waga wówczas zgadzała się z wagą podaną na dokumentach. Świadek zeznał, że wówczas kazał przeważyć wszystkie dostarczone do nich dostawy. Okazało się, że występują na nich także braki. Po sprawdzeniu tych dostaw okazało się, że wszystkie dostawy z brakami były dostarczane przez T. D. (1). Świadek wskazał, że od tego momentu nakazał ważenie wszystkich dostaw, które są do nich dostarczane. Wszystko robione było „po ciuchu”. Okazało się wówczas, że na kolejnych dostawach dostarczanych przez powyższego także występują braki. Podniósł, że przy ostatniej dostawie realizowanej w dniu 31 stycznia 2023 roku oskarżony był śledziony przez ich pracownika windykacji, który ujawnił, że T. D. (1) na trasie między Z. a W. zjechał w Ś. na podwórko, gdzie spędził 20-30 minut. Po dojechaniu oskarżonego do W. z ostatnią dostawą dokonali komisyjnego ważenia przywiezionej przez niego stali. Oskarżony był obecny przy ważeniu. Wówczas także wyszła rozbieżność w zakresie ilości dostarczonej stali a ilością, która miała być dostarczona. Podniósł, że posiadają dwie wagi do ważenia, które posiadają certyfikaty. Świadek nadmienił także, że przedstawiciele firmy w której oskarżony był zatrudniony wskazali, że oskarżony miał zamontowany w samochodzie nadajnik GPS, który faktycznie potwierdzał, że przy dostawach przez niego realizowanych zjeżdżał z trasy, mimo, że nie miał tam żadnego punktu rozładunkowego.

1.1.1.

Zeznania A. D. (1)

Zeznania świadka były rzeczowe, logiczne i składne. Wskazała, że była jedną z osób w komisji, która dokonywała ważenia stali. Podniosła, że stal była ważona nie tylko po T. D. (1) (gdy ujawniono braki w ilości dostarczanej stali), ale też była ważona stal innych kierowców. Kierowcy, w tym oskarżony nie byli o tym informowani. Tylko w przypadku T. D. (1) ujawnione zostały braki w stali. Przed datą, gdy wezwali policję stal przywieziona przez T. D. (1) była przeważana kilka razy. Z każdego ważenia sporządzali protokół. W obecności T. D. (1) stal była ważona tylko raz.

1.1.1.

Zeznania P. S.

Podobnie sąd ocenił zeznania tego świadka. Zwrócił on uwagę, że po ważeniu komisyjnym potwierdzono, że występują braki w dostawach. To było 3- 5 ważeń dostaw oskarżonego. Nadmienił, że były ważone wszystkie samochody, nie tylko T. D., ale tylko u oskarżonego waga się nie zgadzała. Dodał, że magazyn na którym jest składowana stal po przywiezieniu przez kierowców jest monitowany. Świadek zeznał, że tylko jedna dostawa była ważona z udziałem oskarżonego. Zwrócił jednak uwagę, że z poprzednich były sporządzane protokoły. Dodał, że w dniu gdy została wezwana policja oskarżony chodził niespokojny, mówił, że mu się spieszy, nie żądał ponownego ważenia.

1.1.1.

Zeznania K. R.

Świadek złożył zeznania, które były spójne wewnętrznie i zewnętrznie z zeznaniami A. D. i P. S.. Zbędne jest zatem przytaczanie ich treści, albowiem świadek wskazywał tożsame okoliczności jak w/w. Był jednym z członków komisji, która dokonywała ważenia stali. Nadmienił, że nie słyszał, aby oskarżony w dniu kiedy została wezwana policja żądał ponownego ważenia.

1.1.1.

Zeznania A. D.

T. sąd ocenił zeznania tego świadka. Nadmienić należy, że wskazał on, że przed zgłoszeniem braków przez klienta nie dokonywali ważenia przywożonej przez kierowcę stali. Żeby tego nie ważyć przepisywali wagę z dokumentu Wz. Dopiero po zgłoszeniu dokonywali komisyjnego ważenia przywożonej stali. Podniósł, że ważyli nie tylko dostawy T. D. (1), ale także dostawy innych kierowców, ale tylko przy T. występowały braki w dostawie. Podniósł, że oskarżony miał pretensje, że nie powiedzieli mu o występujących brakach w dostawie, ale nie żądał ponownego ważenia. Wskazał, że na każdym samochodzie może zaistnieć różnica w wadze, ale ona jest w granicach normy.

1.1.1.

Zeznania V. S.

Także i zeznania tego świadka należało uznać za wiarygodne. Świadek zeznał, że on także uczestniczył w komisyjnym ważeniu stali. Podał, że każda paczka ze stalą ma swój identyfikator i kod. Wyszły na jaw wówczas braki w stali – między wagą na dokumencie, a tym co mieli na magazynie. Nadmienił, że nie ma możliwości, aby pręty ze stalą zginęły na magazynie z uwagi na ich długość i wagę, a także to, że magazyn jest monitorowany, nie da się ukryć czegoś, żeby to nie zostało zauważone.

1.1.1.

Zeznania D. S.

Świadek przedstawił posiadaną wiedzę w sposób syntetyczny, a przy tym sąd nie dopatrzył się w jego zeznaniach tendencyjności, czy przejaskrawiania podawanych faktów. Gdy nie miał o jakiejś okoliczności wiedzy, lub gdy stanowiła ona jego odczucia wprost na to wskazywał. Nie miał powodów, by składać niekorzystne dla oskarżonego zeznania. Świadek był osobą, która jechała za oskarżonym w dniu 31 stycznia 2023 roku na długości całej trasy – od wyjazdu z magazynu z huty (...) w Z. do dojechania przez oskarżonego do W. do spółki (...). Podał, że na trasie oskarżony zatrzymywał się na nieruchomości pod adresem (...). Wjechał kierowanym samochodem na tą posesję, po czym została za nim zamknięta brama. Podniósł, że miał wrażenie, że mężczyźni obecni na posesji już na niego czekali - było tam 3 mężczyzn. Podał, że przez jakiś czas nie było widać samochodu oskarżonego, bo wjechał za nieruchomość znajdującą się na tej posesji. Świadek podał, że obserwował to z przystanku autobusowego, nie chcąc być zauważony, nie podchodził bliżej. Nadmienił, że wpisując trasę z Z. do W. nawigacja pokazała mu krótszą i szybszą trasą, niż pojechał oskarżony. Nadmienił, że na samochodzie oskarżonego była tabliczka z napisem Prezes.

1.1.1.

Zeznania M. P.

Zeznania funkcjonariuszy policji, którzy zostali wezwani na interwencję były składne i spójne. Świadkowie przedstawili posiadane informacje w związku z wykonywaniem czynności służbowych. Brak jest podstaw do podważenia ich wiarygodności. Ich treść jest spójna z zapisami z notatników służbowych.

Zeznania A. Z.

1.1.1.

Załączniki do zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa

Dowody wiarygodne.

1.1.1.

Wydruk z systemu WEDEye dot. trasy przejazdu pojazdu oskarżonego

Dowód sporządzony rzetelnie.

1.1.1.

Przeszukanie pomieszczeń pod adresem (...) wraz z spisem i opisem rzeczy

Dowód sporządzony rzetelnie. Przeszukanie było prowadzone po kilku miesiącach od zdarzenia, zatem możliwe jest, że stal znaleziona pod tym adresem uległa do tego czasu korozji.

1.1.1.

Protokół oględzin rzeczy – ujawnienia drutu na posesji (...) wraz z dokumentacją fotograficzną

Dowód sporządzony rzetelnie.

1.1.1.

Dowody dostawy

Dowód wiarygodny.

1.1.1.

Pismo z (...) S.A. z dnia 10.04.2024r.

Dowód wiarygodny.

1.1.1.

Pismo przesłane przez R. K. (1) ((...))

Dowód wiarygodny. Na jego podstawie sąd ustalił, że stal, która miała zostać zakupiona przez ojca oskarżonego nie zgadza się w pełni z tą która została znaleziona podczas przeszukania.

1.1.1.

Informacja z (...)

Dowód wiarygodny. Wskazuje na trasę przejazdu oskarżonego samochodem ciężarowym.

1.1.1.

Kserokopia notatników służbowych funkcjonariuszy policji

Dowody wiarygodne.

1.1.1.

Pismo z (...) S.A. z dnia 10.04.2024r.

Dowód wiarygodny. Potwierdza wersję przedstawiciela spółki (...) S.A., że ważenie stali przywiezionej przez oskarżonego odbywało się wagą, która posiada odpowiedni certyfikat do ważenia stali. Świadectwo legalizacji wagi było ważne w dniu ważenia.

1.1.1.

Pismo przesłane przez R. K. (1)

Dowód wiarygodny. Z pisma przesłanego przez R. K. (1) wynika, że sprzedał M. D. drut w drugiej połowie 2023 roku w postaci stali zbrojeniowej w ilości 6 sztuk fi 10 o długości 12 m, 6 sztuk fi 6 o długości 6 m.

1.1.2.

Informacja z KRK

Dokument urzędowy.

1.1.2.

Dane osobopoznawcze

Dowód wiarygodny.

2.2.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Wyjaśnienia oskarżonego

W kontekście dowodów uznanych przez Sąd za wiarygodne, sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonego są sprzeczne z poczynionymi w sprawie ustaleniami i nie zasługują na walor wiarygodności. W przedmiotowej sprawie istnieje zamknięty łańcuch dowodów niezbicie przekonujących o tym, że oskarżony dopuścił się przypisanych mu czynów (o czym szerzej w pkt 3.1 uzasadnienia). W świetle dowodów zgromadzonych w tej sprawie inna wersja zdarzenia jawi się jako nieracjonalna i niezgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Pewność ustaleń Sądu we wskazanym zakresie oddającym opis czynu mu przypisanego wynika stąd, że każda inna wersja jest oczywiście sprzeczna z zasadami poprawnego rozumowania i wskazaniami doświadczenia życiowego.

Zeznania P. Ż. (1)

Sąd nie dał wiary świadkowi, który miał uwiarygodnić wersję oskarżonego. Znamienne, że tak istotny świadek w postępowaniu przygotowawczym kategorycznie zeznaje, że nie zna oskarżonego – „mnie nic nie mówią dane T. D. (1)”. Zaś w postępowaniu sądowym nazywał go Prezesem, posiadając do niego numer telefonu. Jego relacja z postępowania przygotowawczego i sądowego posiada wewnętrzne sprzeczności, a przy tym część jego zeznań jest nielogiczna i sprzeczna z zasadami poprawnego rozumowania. Co prawda, oskarżyciel publiczny nie zarzucił świadkowi popełnienia przestępstwa paserstwa, to jednak wskazania nadajnika GPS zamontowanego w pojeździe oskarżonego - jako miejsce postoju oskarżonego na trasie z transportem stalą między Z. a W. - wskazywały adres pod którym świadek prowadzi dom weselny i zamieszkuje. Poza tym, twierdzenia o tym, że oskarżony kupował u świadka ziemniaki, czy dostarczał mu soki (na co świadek nie miał żadnego potwierdzenia) jawią się jako infantylne i kwestia ta pojawiła się dopiero przed sądem. Nadto, oskarżony zapewne nie musiałby wykonywać manewrów samochodem ciężarowym z ciężkim załadunkiem, by wziąć 20-40 kg ziemniaków, czy dostarczyć kilka zgrzewek soków. Gdyby tak nawet było jak świadek twierdzi, że oskarżony przyjeżdżał do niego po ziemniaki, czy soki, to P. Ż. (2) nie miał powodów ukrywania tego faktu w postępowaniu przygotowawczym. Ponadto, świadek wskazał, że załadunek 20-40 kg ziemniaków trwał 15-20 minut i pakował je do kabiny samochodu, którym przyjechał oskarżony. Zatem i powyższe nie sposób uznać za logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym, aby załadunek ziemniaków do naczepy ciągnika siodłowego, które były zapakowane i to w ilości nawet 40 kg, trwał tyle ile podaje świadek. Nadto, nie sposób w świetle tych zeznań uznać, że zasadne było w tym przypadku wjeżdżanie oskarżonego tyłem naczepy, gdy załadunek odbywać się miał do kabiny samochodu.

Zeznania M. D.

Zeznania świadka nie przyczyniły się do poczynienia ustaleń w sprawie w zakresie odpowiedzialności oskarżonego.

Nadmienić należy, że w zakresie przywożenia przez syna ziemniaków to sąd zwrócił uwagę, że świadek wskazał na przywożenie ziemniaków w ilości 25 kg wiosną, gdy były mu potrzebne do sadzenia. Tymczasem zarzut aktu oskarżenia, oraz ujawnione na nadajniku GPS zjazdy oskarżonego pod adres w Ś. miały miejsce w okresie zimowym.

Natomiast w zakresie stali znalezionej u świadka jego wersja tylko częściowo pokrywa się z pismem przesłanym przez R. K. (1) (k. 224), albowiem u świadka znaleziono większą ilość stali, niż wynika, że zakupił od powyższego, oraz znaleziony u niego drut fi 12 i fi 20, które R. K. (1) nie wskazał, żeby były od niego kupowane.

Zeznania A. Ż.

Sąd nie dał wiary zeznaniom tego świadka. Świadek wskazywał, że oskarżony kupował ziemniaki (jak i jajka, które należały do niego ) w ilości po 50, 100 kg, podczas gdy P. Ż. (1) wskazywał, że były to ilości do 40 kg. Ponadto, P. Ż. (1) nie wspominał o jajkach sprzedawanych oskarżonemu. Nadto, świadek wskazał, że na posesji jego syna jest taczka, która wykorzystywana jest do przewożenia ziemniaków. Zatem tym bardziej nie sposób wyjaśnić dlaczego oskarżony wjechał na posesję w Ś., (a przy tym tego, że od razu została zamknięta za nim brama), w sytuacji, gdy przyjechać miał tylko po ziemniaki (które mogły mu zostać przewiezione do załadunku taczką).Zatem nie sposób uznać zeznań świadka za wiarygodne. Zdaniem sądu mają one wyłącznie na celu potwierdzenie wersji oskarżonego i P. Ż. (1), która jednak nie została przedstawiona spójnie i logicznie przez powyższych.

Informacja z Prokuratury Rejonowej w Jędrzejowie

Dowód ten wskazuje jedynie, że przeciwko P. Ż. (1) nie było prowadzone postępowanie przygotowawczego w związku z niniejszą sprawą.

Protokół przeszukania pomieszczeń pod adresem (...)

Dowód nie przyczynił się do poczynienia ustaleń w sprawie. Przeszukanie było prowadzone w dniu 3 października 2023 roku, a więc po ponad kilku miesiącach od okresu objętego zarzutem.

3.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

T. D. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Strona podmiotowa przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. ma charakter umyślny i kierunkowy, a sprawca musi działać w ściśle określonym celu, jakim jest przywłaszczenie powierzonej mu rzeczy.

W okoliczności niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że T. D. (1) w okresie od 7 grudnia 2022 roku do 31 stycznia 2023 roku było mu powierzane mienie w postaci stali zbrojeniowej do jej przewiezienia na trasie pomiędzy Z., a W.. Bez sporu pozostaje także fakt, że w tym okresie transporty przekazywane przez T. D. (1) wykazały 6 krotnie braki w postaci stali zbrojeniowej o łącznej wadze 10 443 kg. Poza sporem jest również to, że w wyniku braków w ilości (...) S.A. poniosła straty w łącznej wysokości 42.712,23 złotych brutto. Sporne natomiast było to, czy braki te wynikały z przywłaszczenia tej stali przez oskarżonego. W świetle dowodów zgromadzonych w sprawie nie można przyjąć innej wersji, niż ta, że oskarżony dopuścił się czynów mu przypisanych . Wskazać bowiem należy, że z zeznań świadków wynika, że magazyn w W., do którego dostarczana była stal jest monitorowany, nie ma możliwości czegoś ukrycia lub wyniesienia. Wobec czego waga stali zbrojeniowej dostarczona przez oskarżonego na magazyn w W., a ponownie ważona po jakimś czasie od jego tam złożenia nie mogła być inna, niż faktycznie dostarczona przez oskarżonego. Postępowanie dowodowe nie wykazało także, aby oskarżony był z którymś z pracowników spółki (...) był skonfliktowany. Wobec czego, żadna z osób słuchanych w sprawie nie miała powodów by zeznawać na jego niekorzyść, obciążając go bezpodstawnie. Jak zwracali uwagę świadkowie, to nie tylko dostawy oskarżonego były ważone. Także dostawy realizowane przez innych kierowców były ważone. A co znamienne, to tylko w przypadku oskarżonego występowały braki. Jak słusznie zwrócił uwagę pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, tylko w przypadku gdy oskarżony transportował pręty zbrojeniowe jego trasa przebiegła przez Ślęcin, gdzie wykonywał postoje (kilkudziesięciominutowe). Natomiast, gdy przewoził stal inną niż pręty zbrojeniowe, jego trasa przebiegła bez zatrzymywania się w Ś.. Ponadto, tylko w jednym przypadku, gdy oskarżony przewiózł pręty zbrojeniowe o długości 14 m ich waga była zgodna (z dopuszczalną tolerancją). Obrońca oskarżonego podnosił, że na dokumentach znajdujących się w aktach były adnotacje „ok”, a nie jest możliwe, żeby każda wiązka ważyła co do kilograma tyle samo. I tu wskazać należy, że w zeznaniach świadków kwestia ta była poruszana, bowiem wskazywali, że dopuszczalna jest tolerancja błędu (jak w przypadku gdy w jednej dostawie oskarżonego brakowało 43 kg) i wówczas jest to uznawane za zgodną z wpisaną wagą na dokumencie. Ponadto, w dniu 31 stycznia 2023 roku oskarżony był śledziony przez jednego z pracowników pokrzywdzonej spółki, który potwierdził także to, co wykazał nadajnik GPS zamontowany w samochodzie oskarżonego – a mianowicie, że zjeżdża on z trasy do Ś. transportując stal. Jako infantylne natomiast należało ocenić wyjaśnienia oskarżonego i próbę przeforsowania linii obrony, że zjeżdżał pod adres w Ś., by kupić ziemniaki. Wyjaśnienia oskarżonego, oraz zeznania świadków mających potwierdzić jego wersję - P. Ż. (1) i A. Ż. były niespójne i niekonsekwentne i były ewidentnie ukierunkowane na unikniecie przez oskarżonego odpowiedzialności za zarzucane mu czyny. Nie sposób także nie zauważyć, że stal znaleziona podczas przeszukania miejsca zamieszkania ojca oskarżonego, znaleziono stal zbrojeniową. M. D. próbował przy tym wykazać, ze stal ta została przez niego zakupiona u R. K. (1). Natomiast z pisma przesłanego przez R. K. wynikało, że faktycznie zakupił on od niego stal, ale ilość stali znalezionej i jej długość oraz jej średnica nie była w pełni spójna z tym co zabezpieczono u ojca oskarżonego. Z wydruków sms przesłanych przez oskarżonego do A. D. oskarżony proponował „dogadanie się” żeby nie było sprawy w sądzie. Próbował też uzyskać kontakt do „szefa”, chcąc porozmawiać. Zatem, gdyby faktycznie oskarżony nie dokonał przywłaszczenia stali, którą mu się zarzuca, nie miałby powodów obawiać się postępowania sądowego.

Sąd uznał, że zachowania oskarżonego stanowią ciąg przestępstw o którym stanowi art. 91 § 1 k.k. T. D. (1) popełnił bowiem 6 przestępstw z wykorzystaniem takiej samej sposobności, które wypełniły znamiona tego samego typu czynu zabronionego, pomiędzy poszczególnymi czynami były krótkie odstępy czasu i nie zapadł wyrok, co do któregokolwiek z nich.

Sąd zmodyfikował opis czynu przypisanego, tak by pełniej oddawał kryminalną zawartość jego zachowania jak również jeżeli chodzi o czyn z dnia 23 stycznia Sąd zmodyfikował rok z „2022” na „2023” kiedy faktycznie miało miejsce przywłaszczenie stali.

☐

1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.1.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.2.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.3.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. D. (1)

I

I

Za przypisany oskarżonemu czyn, sąd wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz kare grzywny 300 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości stawki dziennej na kwotę 30 złotych.

Za wymierzeniem takich kary przemawiało:

- całość okoliczności podmiotowo - przedmiotowych czynu przypisanego oskarżonemu, które pozwala na przyjęcie, iż stopień jego społecznej szkodliwości jest znaczny,

- zachowanie jego wymierzone zostało bowiem w jedno z podstawowych dóbr chronionych prawem, a mianowicie mienie,

- oskarżony działał w zamiarze przemyślanym w celu przywłaszczenia powierzonego mu mienia,

- okoliczności i sposób popełnienia przestępstwa również wskazują na wysoki stopień jego społecznej szkodliwości, tym bardziej gdy weźmie się pod uwagę, iż wykazał się on rażącym brakiem poszanowania dla cudzej własności (w sytuacji, gdy obdarzono go zaufaniem, powierzając mu stal do transportu),

- zachowanie po popełnieniu przestępstwa: oskarżony nie oddał dobrowolnie (chociażby części przywłaszczonego mienia, ani nie wskazał miejsca, gdzie ono się znajduje), nie naprawił także w żadnej części wyrządzonej szkody;

- oskarżony popełnił przypisane mu przestępstwo w sposób zawiniony. Nic nie ograniczało jego wolności w zakresie podjęcia decyzji co do popełnienia czynów zabronionych . Jest on bowiem osobą dojrzałą i zdrową psychicznie. W sprawie nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające jego winę, jest dojrzałym człowiekiem, posiadającym odpowiedni zasób doświadczenia życiowego, by zdawać sobie sprawę z karalności tego typu zachowań,

- oskarżony nie wyraził skruchy, nie przeprosił za swoje zachowanie;

- jako okoliczność łagodzącą sąd przyjął to, że uprzednio nie wchodził w konflikt z prawem,

- okolicznością obciążającą był rozmiar wyrządzonej szkody, która nie została w żadnej części naprawiona,

- Ilość stawek dziennych wymierzonych w ramach orzeczonej kary grzywny za przestępstwo jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu oraz stopnia jego zawinienia. Wysokość jednej stawki ustalona przez sąd na kwotę 30zł odpowiada sytuacji majątkowej i zarobkowej oskarżonego. W ocenie Sądu, jest on w stanie uiścić orzeczoną grzywnę, która to nie wykracza poza jego potencjalne możliwości zarobkowe i płatnicze.

Kara grzywny orzeczona obok kary pozbawienia wolności stanowi urealnienie aktualnie odczuwanej dolegliwości karnej za przypisane oskarżonemu przestępstwo.

II

I

Sąd na podstawie art. 69 § 1 i2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata. Decydując o tym czy kara pozbawienia wolności ma być orzeczona w postaci bezwzględnej, czy też z warunkowym zawieszeniem jej wykonania Sąd kierował się tym w jakiej postaci kara ta osiągnie cele wobec sprawcy przestępstwa. Sąd oceniając postawę oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia uznał, że dla wdrożenia oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego wystarczające będzie orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszaniem jej wykonania. Kluczowe znaczenie w przyjęciu pozytywnej prognozy kryminologicznej miały warunki osobiste oskarżonego, w szczególności dotychczasowy sposób życia (oskarżony nie był dotychczas karany, nie jest osobą zdemoralizowaną, jest osobą aktywną zawodowo, a przestępstwo, którego się dopuścił było incydentalnym konfliktem z prawem. ) Sąd miał na uwadze, że czyn, za który został skazany oskarżony nie wiązał się godzeniem w najwyższe dobra, a więc życie, zdrowie, czy wolność. W ocenie Sądu niskie jest prawdopodobieństwo, że pomimo zawieszenia wykonania kary, powróci on na drogę przestępstwa. Tym samym w rozpatrywanej sprawie, warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności będzie wystarczające dla osiągnięcia w stosunku do oskarżonego celów postępowania.

Orzeczony przez Sąd okres trzech lat próby będzie właściwy do wykazania się przez oskarżonego wolą nie popełniania więcej czynów zabronionych oraz potwierdzeniem zasadności zastosowania wobec nich instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary.

III

I

Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk orzekał wobec oskarżonego T. D. (1) obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A z siedzibą w S. kwoty 42.712,23 złotych, albowiem szkoda nie została w żadnej części naprawiona. Nadmienić należy, że środek kompensacyjny wskazany w art. 46 § 1 k.k. sąd orzeka fakultatywnie z urzędu, a na wniosek pokrzywdzonego obligatoryjnie. Co prawda, oskarżyciel nie złożył wniosku o naprawienie szkody, jednakże sąd w świetle okoliczności niniejszej sprawy uznał za zasadne z urzędu zasądzenie tego obowiązku.

IV

II

Mając na względzie obligatoryjną treść art. 72 § 1 pkt.1 k.k., Sąd za zasadne uznał zobowiązanie oskarżonego, by w okresie próby informował on w formie pisemnej sąd o przebiegu próby, co trzy miesiące. W ocenie Sądu nałożony obowiązek będzie adekwatnym elementem oddziaływania poprawczego i wychowawczego. W ocenie Sadu nałożony na oskarżonego obowiązek pozwoli na systematyczne dokonywanie oceny czy oskarżony nie narusza porządku prawnego. Orzeczony obowiązek jest formą dodatkowego oddziaływania

wychowawczego wobec oskarżonego i skłonienia go do stałej refleksji nad własnym postępowaniem w trakcie trwania okresu próby.

5.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynów przypisanych oskarżonej, Sąd kierując się dyrektywami art. 4 § 1 k.k., zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej poprzednio. W świetle powyższego, Sąd analizując różne stany prawne od okresu popełnienia czynu przypisanego oskarżonym do dnia wydania wyroku uznał, że najkorzystniejszy jest ten w brzmieniu sprzed zmian wprowadzonych ustawą z dnia 7 lipca 2022 r o zmianie ustawy –kodeks karny oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U.2022 poz. 2600 ze zm.).

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Oskarżony został uznany winnym zarzucanego mu czynu, winien zatem ponieść koszty postępowania, które wygenerowane zostały przez jego zachowanie. Jednocześnie, sąd nie znalazł podstaw by – choćby częściowo- zwolnić oskarżonego od ich uiszczenia. Jest on zdrowym, młodym mężczyzną, posiadającym możliwości zarobkowe. Uiszczenie kosztów zasądzonych od niego nie będzie zbyt uciążliwe dla niego i jego rodziny. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1980 złotych tytułem opłaty od kary (na którą składa się opłata od kary pozbawienia wolności oraz 20% opłaty od orzeczonej kary grzywny) oraz kwotę 70 złotych wydatków (na które składają się: 30 zł za udzielenie informacji z KRK, 40 zł ryczałt za doręczenie pism i wezwań w postępowaniu przygotowawczym i sądowym).

8.Podpis